KAROL KLOBASSA - ZRENCKI

Karol Klobassa-Zrencki

Karol Klobassa – Zrencki urodził się w 1823 r. w Drohobyczu na terenie dzisiejszej Ukrainy. W latach 1840 -1843 studiował na Politechnice w Wiedniu, a następnie do 1845 r. na Wydziale Agronomicznym Akademii Rolniczej w Hohenheim. W 1847 roku osiada na stałe w Zręcinie koło Krosna, gdzie zarządzał majątkiem ojca, którego faktycznym właścicielem stał się dopiero po jego śmierci w 1848 r. Zyskał zaufanie miejscowej ludności, m.in. znosząc pańszczyznę, za co został obarzony przydomkiem „dobry pan”. Dzięki znajomości z Tytusem Trzecieskim właścicielem Polanki i Ignacym Łukasiewiczem wziął udział w finansowaniu poszukiwań ropy naftowej, m.in. w Bóbrce koło Krosna. W pierwszą na świecie spółkę naftową, stworzoną z Tytusem Trzecieskim i Ignacym Łukasiewiczem wniósł swoje roponośne tereny. Wkrótce stał się jej jedynym właścicielem. Sukces finansowym pozwolił mu włączyć się w pracę na rzecz lokalnej społeczności. Ufundował szkoły w Zręcinie, Bóbrce i Skołyszynie, kaplicę cmentarną i kościół w Zręcinie, gdzie znajduje się jego popiersie. Dzięki niemu również powstało wiele dróg i mostów w Krośnie. Wdzięczni mieszkańcy Krosna obdarzyli go honorowym obywatelstwem swojego miasta. Jego zasługi zostały docenione przez cesarza Franciszka Józefa I, który nadał mu szlachectwo i Order Żelaznej Korony. Jako pionier przemysłu naftowego Klobassa-Zrencki stał się jednym z założycieli w 1877 Krajowego Towarzystwa Naftowego, które do 1881 roku działało pod nazwą Towarzystwo dla Opieki i Rozwoju Przemysłu i Górnictwa Naftowego w Galicji. Karol Klobassa – Zrencki zmarł 7 lutego 1886 r. w Krakowie. Pochowano go w krypcie kaplicy rodzinnej na cmentarzu w Zręcinie. Po jego śmierci kopalnia w Bóbrce przeszła na własność synów Wiktora i Stanisława.